Hij zat vanaf 1960 achter de microfoon en heeft nooit leren fluisteren.
Drie decennia lang kregen Nederlandse luisteraars het nieuws, de Tour en de maan in dezelfde rusteloze, onmiskenbare toon — een presentator die dwars door platen heen praatte die hem niet bevielen en ter plekke bijnamen verzon.
juli 1969
Hij vertaalde de maan, live
Naast Chriet Titulaer zette hij de Amerikaanse NASA-uitzending rechtstreeks om in het Nederlands, terwijl het gebeurde. Het land noemde hem daarna zijn leven lang Apollo Henkie.
de jaren zeventig
Hij gaf de Nederlandse sport een eigen toon
Direct waar anderen beleefd waren, betrokken waar anderen neutraal bleven. Een stijl die toen vreemd was, en sindsdien gewoon.
tot 1974
Hij versloeg de Tour vanaf de motor
Hij deed verslag van de Tour de France achterop een rijdende motor, pratend terwijl de koers onder hem door trok.
Van de Nederlandse televisiekijkers keek naar zijn Apollo 11-uitzending. Geen programma heeft dat daarna geëvenaard.
De stem
Je kon hem met niemand verwarren.
Hij werd eindeloos geparodieerd en geldt als de man achter het eerste scheldwoord op de Nederlandse radio. Decennia later werd hij nog geciteerd.
Door iedereen geparodieerd. Door iedereen na hem gekopieerd.
Een leven in de ether
Het stille deel
Die stem heeft hem iets gekost.
Hij dronk het grootste deel van zijn leven, en het nam zijn stem en zijn carrière mee. Na zijn veertigste stopte hij, hertrouwde en kwam in 1992 terug — werkend áán programma’s in plaats van ervoor. Twee jaar later kreeg hij de diagnose van een ongeneeslijke longziekte en koos hij zelf het einde.